Gecenin yargısında Sabah içtiğim kabusların hesabını verdim Karanlığın affettiği kabahatleri  Gündüzün hırsızlarıyla aldattım... Yutkunmak k...

Sene yanlış hatırlamıyorsam 1999. Büyük bir deprem olmuş. Hastanede birkaç günlük ameliyatlıyım. Herkes koşturuyor ve yanımda duran seruma b...

Yalnızlık bir şehir gibi yaşıyor kanepemde. Sokağı çıkmaz, aidatı ödenmemiş ve geri dönüşüme giremeyen apartmanlar gibi. Eskilik akıyor duva...

Çok değil, yakın zamanda bile bahçeleri ve tarlaları korumak için insan suretinde korkuluklar yapılırdı. Maksat, mahsulleri koruyarak daha f...

Eskiden putlar, ağır olması sebebiyle taşlar üzerine yontuluyordu; bu yüzden herkes putunun ayağına gidiyordu. Modern insan ayağa gitmeyi de...

Hasan Dağı’nın eteğindeki onuncu köyü kendisinin kurduğunu  söylüyordu. Kovulmayı, dışlanmayı  alın yazısı olmaktan çıkarmak için  seçmişti ...

Tertemiz bir Türkçeyle sokakların arasında gezdiren, hikâyelerin karakterleriyle beraber hüzünlendiren, sevindiren ve yer yer "Lütfen b...

Doğdun. Bir boşlukla yaşamaya başladın. Her gittiğin yere onu da götürdün. Senden gittiği ilk günse bir çukur kazıldı. Buna son nefes diyoru...

Kalabalıktı. İğne atsan yere düşmeyecek kadar... Abdest alması gerekiyordu. Gözleriyle bir âmâ değneği gibi dokundu bütün görüntülere. Hemen...

Yarın bayram. Kıyafetlerim hazır. Gömleğim bir ova gibi dümdüz. İçimdeyse düşünce kazanı kaynıyor. Son günlerde gerekli ihtimamı gösteremedi...

Bugün evdeydim. Zihnim bir film şeridinin zaman aralığında değişen fotoğraf kareleri gibi sürekli bir yana aktı durdu. Dünya bensiz mi, benl...

Zor geçecek bir ameliyatın kararı alındı. Kaderde ne var, bekleyip göreceğiz. Günlükleri evimden uzakta bir telefonda yazarak tamamlamak ist...